Ons nieuwe Instagrambericht herinnert aan de relatie tussen het Janitsarenkorps en de bektasjitische traditie. Om die relatie te begrijpen moeten de geschiedenis van de militaire instelling, de spirituele verbondenheid en latere verhalen samen worden bekeken.
Militaire instelling en spirituele verbondenheid
De Janitsaren vormden de bezoldigde, permanente infanterie van de Ottomaanse kapıkulu-organisatie. Hun band met het bektasjisme ontwikkelde zich via de plaats van Hacı Bektaş-ı Velî in de spirituele wereld van het korps. De bektasjitische traditie werd gaandeweg duidelijk zichtbaar in hun uitingen van verbondenheid en hun ceremonies.
Hoe moeten we stichtingsverhalen lezen?
Verhalen dat Hacı Bektaş-ı Velî de Janitsaren persoonlijk zou hebben opgericht of rechtstreeks voor de eerste soldaten zou hebben gebeden, mogen niet als historische stichtingsakten worden beschouwd. Het artikel over de Janitsaren in de TDV-encyclopedie van de islam wijst op het tijdsverschil tussen het leven van Hacı Bektaş en het ontstaan van de instelling. Als spirituele pir worden beschouwd en daadwerkelijk bij een oprichting aanwezig zijn, zijn verschillende beweringen.
1826 en de daaropvolgende breuk
Het Janitsarenkorps werd in 1826 opgeheven. Dit proces bracht ook voor bektasjitische tekkes en hun leden een periode van zware onderdrukking en ontmanteling met zich mee. Het uitsluitend als een militaire verandering zien, doet geen recht aan de breuk in het religieuze en culturele leven.
Bij Türk Alevi Ocakları vinden wij het belangrijk dit erfgoed te leren kennen met behoud van het onderscheid tussen documenten en verhalen. Onze poster is een illustratieve voorstelling van een historisch onderwerp. Raadpleeg de onderstaande encyclopedieartikelen voor meer informatie.